tag:blogger.com,1999:blog-32445732011-08-24T13:59:05.230+02:00Sepahbod Surenasepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.comBlogger271100tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-908001102003-03-16T13:00:00.000+01:002008-02-10T21:13:34.811+01:00مشب ، شام غریبان است. ..امشب ، در تمامی شهر ، برای قافله غریبی که صدها سال پیش ، در بیابانهای عراق آوره بوده اند ، در تمامی شهر عزاداری برپاست....مردم شمع روشن کرده اند تا بیابانهای تاریک و خیمه های سوخته را در 1400 سال پیش روشن کنند...ولی من ، هیچ شمعی روشن نکرده ام. حتی بیرون هم نرفته ام. خودم از همه غریب ترم...آنهم نه در 1400 سال پیش ، که همین امشب غریبم....من امشب غریب ترین مرد این شهرم و sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-880000352003-01-25T10:13:00.000+01:002003-01-25T12:16:43.000+01:00خورشيد هنوز طلوع نکرده است که از خانه بيرون می زنم....sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-879998872003-01-25T10:05:00.000+01:002003-01-25T10:05:11.916+01:00ديشب باز سيمون دوبوار را در خواب ديدمsepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-839529412002-11-03T11:10:00.000+01:002002-11-03T11:10:28.686+01:00سلاخی زار می گريست ، به قناری کوچکی دلباخته بود....sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-820302922002-09-24T06:45:00.000+02:002002-09-24T08:39:33.000+02:00داداشش می گفت :" خواهر من خيلی احمقه ، هر کی رو ببينه ازش خوشش مياد. می گه همين خوبه...اگه می بينيد از شما هم خوشش اومده بخاطر همينه..
خيلی از اين حرف داداشش کيف کردم...تا حالا کسی اينجوری از من تعريف نکرده بود..چقدر خوبه آدم مثل همه باشه ...ديگه از اينکه به من بگن " تو با همه فرق داری" ، " خيلی متفاوتی " ، " حرفات با حرفای همه فرق داره " و... خسته شدم....دوست دارم مثل لبو فروش ميدون امام حسينsepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-819449952002-09-22T11:23:00.000+02:002002-09-24T08:29:19.000+02:00هی برام mail می زنن که اسم اصلی تو چيه؟ من ديگه خسته شدم از بس که از اين نامه های جور وا جور خوندم. با اينکه اکيدا توصيه شده که مشخصات فردی خودتون رو تو اينترنت نگيد ، ولی من ديگه از زندگی قطع اميد کردم و می خوام همه چيز رو بگم....هر چی می خواد بشه....به جهنم...
اسم اصلی من "ميخائيل لبدف " است و در يک مرکز تحقيقات گياه شناسی در نزديکی سن پطرزبورک کار می کنم.
خوب راستش از من در مورد چيزهايی sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-810993922002-09-03T20:09:00.000+02:002002-09-03T20:09:27.066+02:00دلم مثل قبرستانی شده که خاطرات بی شماری را با خود دارد و وقتی آدم تازه واردی پا به درونم می گذارد بايد سخت مواظب باشم که اين قبرستان ممنوع را نبيند. از ديدن و فکر کردن به اين لاله زار خسته هستم. حالا او پا به درونم گذاشته است. وای که چقدر قشنگ می تواند دوست داشته باشد.
راستی اگر به شما بگويند که بايد راز های عاشقانه اتان را در اينترنت جار بزنيد ، چه می کنيد؟ من کمی ساده ام و خيلی عاشق.sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-810981812002-09-03T19:42:00.000+02:002002-09-03T19:42:30.456+02:00اولين بار که عاشق شدم فقط ده سال داشتم. پلاک خانه اشان 27 بود. اون هم ده ساله بود. فقط يک بار با من حرف زد. دم در خونهً چوبی کلون دارش وايساده بود ، که من از مدرسه برمی گشتم . بعد به من گفت :" مجيد! باز هم شاگرد اول شدی.." و فرار کرد تو خونشون.
خاله اش معلم کلاس چهارم من بود. و اون هم حتما همهً نمره های من رو می دونست. از اون به بعد يک چيز عجيب در درونم شروع به حرکت کرد. خوابم نمی برد . با sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-766849242002-05-18T06:48:00.000+02:002002-05-18T06:48:25.463+02:00دومين گردهمايی سورئاليستها برگزار شد....گزيده ای از يکی از متن های ارائه شده در اين گردهمايی :
"تا به فکر افتاد به ياد عشق افتاد......"
ما با رويا ها يمان زندگی خواهيم کرد حتی اگر تمامی دنيای بی رويای اطرفمان ما را رويايی بخوانند.....
دنيای ما:
"قلعه ای عظيم
که طلسم دروازه اش
کلام کوچک دوستی است"
هنجارها ، ارزشها و سنت را به چالش می طلبيم ، تا نسل sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-766848922002-05-18T06:47:00.000+02:002002-05-20T05:58:26.000+02:00چراغی به دستم، چراغی در برابرم
من به جنگ سياهی می رومsepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-755008772002-04-17T13:14:00.000+02:002002-04-17T13:17:57.000+02:00خدا با من تسويه حساب کرد. دو ماه است که بخاطر عظمتی که در چشمانش ديدم چيزی ننوشتم.....ولی او تمامی ننوشتن ها و تمامی موجوديتم را در ترازوی دقيقی اندازه گرفت و گفت " نمی ارزد".....ولی .خوشحالم...راحتم....همه را بخشيده ام...و به همه دنيا عشق می ورزم......دنيای بی نهايت زيبائی در روبرويم قرار دارد و قلمی که از شوق دوست داشتن بی تاب است.....حالا سبک بار ، آرام و عاشق به ابرهای پر باری که آسمان شهر راsepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-99129852002-02-20T08:16:00.000+01:002002-02-20T08:21:09.000+01:00نمی دانم چه بنويسم....نمی دانم چگونه می توانم بنويسم...هميشه و در تمام عمر، تغييرات ناگهانی و شديد آدمها را مسخره کرده ام ولی حالا خودم بنا گاه تمام آن چه تا بحال داشته ام و تمام آنچه که تا به امروز نوشته ام را سخت عجيب و غير قابل دفاع می بينم... دنيا رمز الود و شک آلود ذهنم و در گيری ممتدی که بين سنت و مدرنيسم داشت ، بناگاه فرو ريخته ...و من....و من سپهبد سورنا در زير آسمان آبی ناگهان خود را sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-93585272002-02-04T13:24:00.000+01:002002-02-04T13:26:41.000+01:00تو تنها نقطه اتکا من با انسانيت هستی. سالها بچه خوبی بوده ام و مثل يک بره آرام هر صبح و هر شام در چرا گاه سنت چريده ام و لی حالا فهميده ام که بد بودن چه عالی است و جهنم چه جای شور انگيزی است. جهنمی که بوسيدن در آن به مقدمات و موًخرات نياز ندارد ودر آن دوست داشتن آدمها مستلزم اجازه از اين و آن تيست. من تشنه سوختن در جهنم وجودت هستم. . من از بهشت سنتی های احمق متنفرم و حالا دارم کم کم حالتsepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-91929432002-01-30T13:44:00.000+01:002002-02-03T09:20:40.000+01:00مشکل آنها سرخی گونه های توست. آنها هيچگاه بخاطر سرخی خونهای به نا حق ريخته شده کسی را محاکمه نکرده اند ولی همان سرخی اندک گونه های بی نظيرت فرياد آنها را در می آورد. آنها ظاهر تو را در گزينش بدويشان رد می کنند و اصلا موضوع گزينش به عظمت سمفونی بيست و پنجم موتسارت نمی رسد. آنها فقط حرفشان همان چند شاخهً نا آرام موی توست که خوب می دانم که به هيچ مصلحتی آرام نمی شوند و تا ابد در حال فرارsepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-88906262002-01-21T07:12:00.000+01:002002-01-21T07:12:53.730+01:00(من و يک شب دلگير.2)
صدای شنيدن يک message از ICQ مرا بخود می آورد. بسرعت پشت کامپيوتر می نشينم. دختری نوشته - سلام سورنا . برايش می نويسم - سلام ...:)))
- چه خبره ، چرا اينقدر خوشحالی؟
- تو کتاب زوربای يونانی رو خوندی؟
- آره ...حالا چرا نصف شبی به فکر اون افتادی؟.راستی تو از کجا چت می کنی؟ من از تهرانم.
.......................................................................................sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-88697282002-01-20T16:34:00.000+01:002002-01-21T06:50:49.000+01:00(من و يک شب دلگير..1)
شب به نيمه نزديک می شود و من بعد از مدتها دلم گرفته و از تنهايی ممتدی که سالها گاه گاه به سراغم می آيد غمگين شده ام. در اتاقم قدم می زنم . از اين سو به آن سو ، آز آن سو به اين سو..
راستی چرا دلم گرفته؟ من که با شورشم و کشف سورئاليسم ، به يک شادی و خوشبختی طولانی رسيده ام ، پس از چه ناراحتم؟ از چه غمگينم؟ حس می کنم که چيزی را از دست داده ام. باز هم قدم می زنم ، حالاsepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-88677482002-01-20T14:21:00.000+01:002002-01-20T14:23:27.000+01:00بعد از اين همه سال شورش ، فرياد و خط و نشان کشيدن برای عشق ، تمامی وجودم ، فريادم و شورشم را به باد وجودت دادم تا در بلوکهای در هم و بر هم محله اتان پنهانش کنی ، فريادش کنی و شايد در سر اولين فاز ، جايی که هر روز پسرانش برای ديدن تو عوض می شوند جايش بگذاری... sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-86238232002-01-12T11:08:00.000+01:002002-01-12T14:21:33.000+01:00(خواستگاری! قسمت دوم)
در همين افکار هستم که ناگهان صدايش من را بخود می آورد - شما چی ؟ با دستپاچگی جواب می دهم ، - من؟ منظورتون چيه؟
- معيار های شما چيه؟
-معيار های من...
آرام آرام شروع می کنم..مثل هميشه ..با مکثهای تاثير گذار...با خود می گويم، بايد جادويش کنم ..
می گويم..- تنها چيزی که از ابتدا در زندگی من جريان داشته ، علاقه و عشق به موسيقی هست .آرزوی من در زندگی، ازدواج با شخصی sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-86234612002-01-12T10:30:00.000+01:002002-01-12T13:46:19.000+01:00(خواستگاری! قسمت اول)
در راه بخودم می گويم ، نگران نباش سپهبد ، زود تمام می شود. اين ششمين باری است که خواهرم برای سرو سامان گرفتنم بزور من را به خواستگاری می برد . باز هم نگران شده ام. نگران ديدن يک چهرهً جديد و نگران اينکه حرفهايم را بايد برای چندمين بار از اول تا آخربرای کسی بزنم.
راستی بايد از کجا شروع کنم؟ چه بايد بگويم؟ از هنر ، موسيقی ، نوشتن و يا از آشپزی ، اخلاق و حرف شنوی ؟sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-84302772002-01-05T14:10:00.000+01:002002-01-05T14:10:35.986+01:00 (يک نامه ...قسمت دوم)
از پنجره ای صدای بحث بگوش می رسيد...نجوا های در هم و بر هم...نگهبان می گويد:آقا ، از اين پنجره سالهاست که صدای بحث می آيد..بوی سيمان همهَ فضا را پر کرده است..
اينبار پا را روی پدال گاز فشار دادم.بيشتر و بيشتر ، تا از انبوه بلوکها و سيمانها رها شوم...با خود می گويم راستی فاطمهَ من در لابلای کدام بلوک سيمانی خوابيده است؟ آيا امشب هم چشمانش خيس است..انگار صدايش را می شنوم ..sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-84286832002-01-05T10:52:00.000+01:002002-01-05T11:09:12.000+01:00(يک نامه ...قسمت اول)
ديشب که از خانه اتان بر می گشتم، در لابلای فازها و بلوکهای پنج طبقه ، نه طبقه و دوازده طبقه چرخيدم و چرخيدم. شايد دنبال يک بلوک کاهگلی می گشتم که بدون هيچ طبقه ای پذيرای يک سپهبد آواره باشد و شايد هم، نمی دانم ...شايد اصلا دنبال بلوکی می گشتم که گهگاه ، مژگان آنجا بر سر خدا فرياد می کشد. ولی هيچ چيز پيدا نکردم. شايد مژگان خوابيده بود. نگهبان به من گفت: اينجا همه خانه ها sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-81593612001-12-24T08:07:00.000+01:002001-12-25T07:48:29.000+01:00بوسيدن کسی که دوستش داری، وسوسه و فکری بود که ذهن من را در دومين شب شورشم بخود مشغول کرده بود. از خودم تعجب می کردم. بخاطر می آوردم که سالهای قبل که بچه آرام و خوبی بودم ، اين کار تا چه حد برايم گناه آلود بود. و حا لا و در آن بيابان ، به همه گناه های لذت بخش فکر می کردم. در حيرت بودم که چگونه اين سپهبد نام آور که از 33 نسل قبل تا بحال پدران و مادرانش از بزرگان اين شهر دودآلود و پاک! بوده sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-80442042001-12-19T14:19:00.000+01:002001-12-19T14:22:46.000+01:00آن وقتها که هنوز شورش نکرده بودم و مثل همه سپهدهای آرام و ناز در بهشت وجودم به بی شمار سرجوخه های رام و حرف گوش کن امر و نهی می کردم را خوب به خاطر دارم. هر روز عصر خوبی ها و بديهای روزانه ام را در ترازويی که مادرم برايم فراهم کرده بود می گذاشتم، وزنشان می کردم و در جای امنی از وجودم قايمشان می کردم تا در روز حساب بيرونشان بياورم و مانند شا گرد های خوب و خر خون جلوی چشم خدا با غرور و حيا sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-79850162001-12-17T13:29:00.000+01:002001-12-17T14:01:44.000+01:00برای تو نوشتن آسان نيست، بايد مراقب تک تک کلماتم باشم. مثل بيابان وسيعی می مانی که برف سراسر آن را پوشانده است و هر قدمی و حرکتی می تواند آن انبوه بی نظير را خدشه دار کند .
حيفم می آيد و حتی می ترسم که در اين بيابان پاک قدمی بزنم و کاری کنم ولی مگر می شود چيزی نگفت چيزی ننوشت و کاری نکرد.
و من امروز در سالگرد بيست و هفتمين سالگرد تولدت دوست دارم کمی قدم بزنم بدوم و بر روی اين بيابان وسيع با sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-79502872001-12-15T15:34:00.000+01:002001-12-17T12:02:37.000+01:00برای تو نوشتن آسان نيست، بايد مراقب تک تک کلماتم باشم. مثل بيابان وسيعی می مانی که برف سراسر آن را پوشانده است و هر قدمی و حرکتی می تواند آن انبوه بی نظير را خدشه دار کند .
حيفم می آيد و حتی می ترسم که در اين بيابان پاک قدمی بزنم و کاری کنم ولی مگر می شود چيزی نگفت چيزی ننوشت و کاری نکرد. و من امروز در سالگرد بيست و هفتمين سالگرد تولدت دوست
دارم کمی قدم بزنم بدوم و بر روی اين بيابان وسيع با sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-79486592001-12-15T12:23:00.000+01:002001-12-15T12:23:20.900+01:00���ی �� ����� ��� ���sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3244573.post-79480322001-12-15T10:49:00.000+01:002001-12-15T10:49:59.900+01:00ا مروز روز شنبه 24 آذر ماه سال 80 است! sepahbod Surenahttp://www.blogger.com/profile/06784107992550021520noreply@blogger.com0